ลูกเติบโตได้ เพราะพ่อแม่ “รู้จักฟัง”

“หากหนูไปเที่ยวกับแม่ แล้วเราก็หิวน้ำมาก แต่เราไม่ได้เอาน้ำไปด้วย แต่ว่าในกระเป๋าของลูกบังเอิญว่ามี แอ๊ปเปิ้ลอยู่ 2 ลูก ลูกจะทำยังไงจ๊ะ?”

  1. 2apples

คุณแม่วัยสาว อยากสอนลูกเกี่ยวกับการเสียสละและแบ่งปัน จึงถามลูกชายวัย 5 ขวบว่า

“หากหนูไปเที่ยวกับแม่ แล้วเราก็หิวน้ำมาก แต่เราไม่ได้เอาน้ำไปด้วย แต่ว่าในกระเป๋าของลูกบังเอิญว่ามี แอ๊ปเปิ้ลอยู่ 2 ลูก ลูกจะทำยังไงจ๊ะ?”

ลูกชายตัวน้อยนั่งคิดอยู่สักครู่ แล้วตอบคุณแม่ว่า “ผมก็จะกัดแอ๊ปเปิ้ล ทั้งสองลูกนั้นครับ”

คำตอบของเด็กน้อยทำให้คุณแม่รู้สึกผิดหวังเป็นอันมาก แต่เธอก็ไม่ตำหนิลูกชายแต่อย่างใด กลับเอามือลูบที่ผมและใบหน้าของลูกน้อย แล้วถามต่อด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติว่า

“หนูบอกแม่ได้มั๊ยครับ ว่าทำไม หนูถึงทำเช่นนั้น?”

เด็กน้อยมองหน้าคุณแม่กระพริบตาปริบๆ ยิ้มและพูดออกมาด้วยความไร้เดียงสาว่า

“เพราะผมต้องการที่จะชิมแอ๊ปเปิ้ลทั้งสองลูกนี้ดูก่อน ลูกไหนมีรสหวานกว่า ผมจะให้แม่ครับ มันน่าจะทำให้แม่หายหิวน้ำได้เร็วขึ้น ส่วนผมก็จะกินอีกลูกที่เหลือเองครับ”
……………….

หากคุณแม่ท่านนี้ รีบด่วนตัดสิน และแสดงความผิดหวังหรือไม่พอใจออกไป แล้ว สั่งสอนลูกว่าอะไรถูก อะไรควร คงไม่มีทางได้เห็นแง่มุมที่งดงามและการเติบโตของลูกตัวเอง

ต่อจากนี้ไป เด็กคนนี้คงจะต้องระวังตัวเอง กลัวผิด กลัวแม่ไม่รัก จนไม่กล้าคิดทำอะไร

ยามใดก็ตาม ที่มีเรื่องใดๆมากระทบใจ ทำให้เรารู้สึกโกรธ หรือไม่พอใจ ขอเพียงลองหยุดยั้งการตัดสินตีความสักขณะ เพื่อที่จะฟังเหตุผลของคนรอบข้างสักนิด ว่าเพราะอะไร เขาถึงเลือกทำเช่นนั้น

ยามที่โศกเศร้าหรือเสียใจ จงหยุดฟังเสียงหัวใจของตัวเองสักนิดว่า อะไรคือสิ่งที่ทำให้คุณเจ็บปวด

หยุดฟังตนเอง และ คนรอบข้าง แล้วคุณจะได้คำตอบที่ถูกต้อง
อย่าเพิ่งรีบคิดและสรุปทุกเรื่อง เพียงคุณมองเห็นหรือได้ยินมาเท่านั้น

Comments

comments